Kleine Rituelen - Dag 1

Het was op een vrijdag dat Jezus stierf. En omdat zaterdag een rustdag is voor de Joden, wilden zijn vrienden hem voor het weekend begraven. Daarom regelde Jozef van Arimetea tegen het einde van de vrijdagmiddag een graftombe om Jezus in te leggen. Tegen de avond was Nikodemus naar Jozef toegegaan, met meer dan veertig kilo aloe vera en mirre én linnen doeken, om samen met hem Jezus te balsemen. Het was een haastklus, want ze wilden voor zaterdag klaar zijn, maar het was gelukt. Eerlijk gezegd waren de doeken waren niet allemaal even netjes gewikkeld, maar Jezus lag er vredig bij en de graftombe geurde van de blasem.

 

Omdat Jozef van Arimetea en Nikodemus snel hadden gewerkt, wilden een groepje vrouwen (o.a. Maria van Magdala, Maria van Jakobus, en Salome) na de verplichte zaterdagrust terugkomen, om de balsemprocedure netjes te doen en af te maken wat de mannen begonnen waren. Als ze met z’n allen op zondagochtend naar het graf lopen discussieren ze wie het graf zou kunnen openmaken. Er lag namelijk een ontzettend grote ronde steen voor de opening van de graftombe.

 

Stel je voor, je bent in diepe rouw omdat een dierbare is overleden. Terwijl je richting het graf toeloopt zie je ineens dat graf al open is! Dan zijn er verschillende opties … of iemand anders is bezig met balsemen, of er zijn dieven geweest. Terwijl ze voorzichtig het graf binnenlopen zien ze een jonge man in een wit kleed. Hij zit vrij relaxed rechts in de tombe. Niemand van vrouwen kent de jongen en ze schrikken, omdat ze niet weten wie die vreemdeling is. Als de jongeman vervolgens zegt: ‘Jezus is hier niet meer, hij is levend,’ vluchten ze weg. Het is een bizar optelsom: een open graf, een vreemde jongen en geen lijk van Jezus. Maar nog verbazingwekkender is de opdracht die de jongen de vrouwen meegeeft: ‘Ga het goede nieuws aan de leerlingen van Jezus vertellen’ en nog mysterieuzer zegt hij ‘Jezus had zelf gezegd dat hij niet lang in een graf zou blijven, weet je nog?’ Terwijl ze weg van het graf rennen zegt niemand iets, niet tegen elkaar en niet tegen iemand die ze tegenkomen. Bevend van angst, maar ook van verbazing, gaan ze terug naar huis, richting de leerlingen van Jezus.

Deze hervertelling is geschreven door Mattias Rouw.

Meer weten over Kleine Rituelen

We vertellen je meer over het boek Kleine Rituelen –> hier.